Neden upuzun cümleler yazamadığımı anlamaya çalıştığınızı bilmiyorum ve okunduğumu da… Kalbimin üzerinde bir ağrı var, size bundan şikayet etmeyeceğim, ağlamaktan kızarmış gözlerimden de, gecelerimi uyumadığımı da inkar edeceğim. Kuş tüyü yastıklardan güllerden bahsedeceğim. Beni en azılı katil yapandan da ve aşktan da bahsetmeyeceğim, zaten şu site ve diğer yazılarım beni duymayan sizlere ne kadar yazılsa da yıllar sonra belki ben öldükten sonra kıymete binecek, ama bu da değildi ki konumuz, hiç işte, senden benden bahsedecekken, dik durmaktan dahası ne bilim işte ne arzuluyorsak iradeden sevdadan, kara sevdadan bahtsız benden…
Bugün bir kitaba başladım, yazmak delice yazmaksa, neyse ne işte.
Sarılmak…
Neyse ne!
Neyse ne ne demekse bu kitabın başında ben sen ve O olacak, bir de benim artık hiç şikayet etmeyeceğim yalnızlığım, koşup oynuyorum çocuklar gibi, atlara binip saz çalıyorum, lunaparkın en deli oyuncaklarından geçiyorum, paraşüte takılacağım zamanla, en delicesinden yüksekten belki olur da rüzgar ters döner düşer ölürüm, ya ölmezsem… Ya bu delilikle ben ölmezsem…
Bu bir günce de olmayacak, ne olacaksa olacak ben olacak bir deli olacak, yaşanmış öyküler yazacağım artık… özlenmek diliyorum kocaman, sonsuza dek özlenmek ve sevilmek…. Rab bizi yalnız bırkamasın diye yo9luma hidayet koysun da son kez bakayım.
Bu arada un, çay yanlış anlaşılmış arada virgülle
çaysızlık eşittir unçay, antinikotin gibi vesselam…
Ayrılık notları… sana bakanlar1.