Peşinde akrep sürüleri, ne yapacağını bilmeyen bir hikaye kahramanı, küçük prenses. Gitmek ve kalmak arasındaki seçim… Yaşamak mı, ölmek mi; bu da olabilirdi? Oysa gitmek biraz da boyun eğmeği barındırıyor içinde. Şizofren zamanlarda gördüğün adamlar ya da melankoli bırakma beni! Bu kağıda yazılanlar bir panik atak hastasından da çıkabilirdi, ey ölüm senden korkmuyorum ama korktuğum için bunları yaşıyorum. Bu nasıl bir hayat! Kafanı karıştıran şiirsel devinimler ya da zevk almanın acının bir tarafı olduğunu anlayanlar. Ellerini yakmaktan zevk alan bir adam, sırf diğer insanlar fark etmesin diye bıçakla görünmeyen yerlerini yaralaması, hayvan ve insan arasındaki fark… Belki öldürmekten zevk alıyordu. Gitmek, Tarantino’nun filmlerindeki bir şeyi hatırlatıyor bana…

Yazının devamını oku »

Yazıcının Ölümü…

Kaç gün geçti bilmiyorum, adını adımın hizasına kazımışlar, silmek istiyorum silinmiyor. Kaç gün kaç gece geçti bilmiyorum. Yazıcı bir camiye sığınmış, orada yatmasına izin vermiş imam. Kaç gün kaç gece geçti bilmiyorum. Bir şehir, bir liman varmış, sığınmak üzere kaleme yaslanılmış, kaç gün kaç gece oldu bilmiyorum. Ne çok şey bilmiyorum! Yazının devamını oku »